تبليغاتX
اسرائیل و سازمان یهود

سلام به دوستان عزیز. متن زیر گزیده ای از تاریخ شصت ساله نکبت برای فلسطین است که به زبان انگلیسی ترجمه کردم. امیدوارم مورداستفاده باشه.

 

Beginning: 1948

·        End of British Mandate (14 May). The 1948 Arab-Israeli War, also known by Israelis as the War of Independence and War of Liberation, and by Palestinians as al Nakba (Arabic: النكبة, "the Catastrophe") was the first in a series of wars fought between the newly declared State of Israel and its Arab neighbors in the long-running Arab-Israeli conflict.

 

The result of war 1947:

·        The Israeli territory has increased from the 15,500 km² that the UN-resolution of 1947 gave them, to 20,700 km². Gaza Strip becomes Egyptian, and the West Bank Jordanian. There had been 800,000 Arabs living in the area that now became Israel, and only 170,000 had been able to stay. The remaining hundreds of thousands, moved into refugee camps in neighboring countries.

 

1948-1952

·        Mass immigration from Europe, U.S.A and Arab countries. Around 700,000 Jews immigrate to Israel.

 

1953:

·        Ariel Sharon in command of Unit 101 carries out a raid in the village of Qibya. Over 60 Arabs are killed, two thirds of which were women and children.

 

October 29, 1956:

·        Kafr Qasim massacre. 48-49 Arab civilians are killed by Israel Border Police as they return to their village from work.

 

June 1967:

·        After the Suez-Sinai war Arab nationalism increased dramatically, as did demands for revenge led by Egypt's president Nasser. The formation of a united Arab military command that massed troops along the borders, together with Egypt's closing of the Straits of Tiran and Nasser's insistence in 1967 that the UNEF leave Egypt, led Israel to attack Egypt, Jordan, and Syria simultaneously on June 5 of that year. The war ended six days later with an Israeli victory. Israel's French-equipped air force wiped out the air power of its antagonists and was the chief instrument in the destruction of the Arab armies

 

1968-1970:

·        Egypt wages the War of Attrition against Israel. It was initiated by Egypt as a way to recapture the Sinai from Israel, which had controlled it since the Six-Day War. The war ended with a ceasefire signed between the countries in 1970 with frontiers at the same place as when the war started.

 

October 1973:

·        In 1973 Egypt joined Syria in a war on Israel to regain the territories lost in 1967. The two Arab states struck unexpectedly on October 6, which fell on Yom Kippur , Israel's holiest fast day . Israeli forces with a massive U.S. economic and military assistance managed to stop the arab forces after a three-week struggle and defeat with the cost of many casualties,and the Arabs strong showing won them support from the Union of Soviet Socialist Republics (USSR) and most of the world's developing countries. U.S. President Richard M. Nixon charged his secretary of state, Henry Kissinger, with the task of negotiating agreements between Israel and Egypt and Syria.

 

September 17, 1978:

·        Menachem Begin and Egyptian President Anwar Sadat sign the Camp David Accord, with Israel agreeing to withdraw from the Sinai Peninsula in exchange for peace and a framework for future negotiation over the West Bank and Gaza Strip. Egypt becomes the first Arab country to officially recognize Israel.

 

September 1982

·        Sabra and Shatila massacre.

·        On the morning of Saturday, September 18th, 1982, reporters entering the Palestinian refugee camps of Sabra and Shatila near Beirut, Lebanon, were met with a ghastly sight. Piles of bodies littered the dusty streets of the camps, mass graves had been hastily contructed and buildings had been bulldozed over corpses.  Lebanese Phalangists in order of Israeli Defense Minister, Ariel Sharon massacre between 700-3500 Palestinians in the refugee camps of Sabra and Shatila, almost all civilians. The Kahan commission found that Ariel Sharon "bears personal responsibility" and recommended his dismissal from the post of Defense Minister.

 

Feb 1985:

·        there was a unilateral Israeli withdrawal from the country without any gain or losses incurred. Israel maintains an occupied area called as a 'security zone' in South Lebanon and supports the South Lebanese Army Militia of Lahad, both were occupying the south of Lebanon to defend israelis from palestinian attacks, Israeli Armies kill 60 PLO members.

 

December 8, 1987:

·        First Intifada. On December 8, 1987, an uprising began in the Jabalia refugee camp where hundreds burned tires and attacked the Israel Defense Forces stationed there. The uprising spread to other Palestinian refugee camps and eventually to Jerusalem, the eastern part of which was and is occupied by Israel. On December 22, the United Nations Security Council condemned Israel for violating Geneva Conventions due to the number of Palestinian deaths in these first few weeks of the Intifada. 1162 Palestinians were killed during the First Intifada until 1993 that Yasser Arafat and Yitzhak Rabin sign the Declaration of Principles on Interim Self-Government.

 

 

May 17, 1999:

·        Prime Ministers…

·   November 4, 1995. Prime Minister Yitzhak Rabin is assassinated in Tel Aviv by Jewish extremist Yigal Amir. Shimon Peres assumes the position of acting Prime Minister.

·        May 1996. Benjamin Netanyahu of Likud is elected Prime Minister.

·        May 17, 1999. Ehud Barak of the Labour Party is elected Prime Minister under the One Israel banner.

 

May 24, 2000

·        A Great victory for Lebanon occurred. The Israeli Army withdraws from southern Lebanon,

 

December 10, 2000

·        Prime Minister Ehud Barak resigns

 

September 28, 2000

·        On September 28, 2000 the Israeli opposition leader Ariel Sharon, with a Likud party delegation, and surrounded by hundreds of Israeli riot police, visited the mosque compound of the Al-Haram Al-Sharif (Temple Mount) in the Old City of Jerusalem. Palestinians saw Sharon's visit as an assault on the Al-Aqsa Mosque. For this reason, the whole conflict is known as the Al-Aqsa Intifada. the day after Sharon's visit, following Friday prayers, large uprising broke out around Old Jerusalem during which several Palestinian demonstrators were shot dead. Already in the same day, the September 29, 2000, demonstrations broke out in the West Bank. In the days that followed, demonstrations erupted all over the West Bank and Gaza.

 

February 6, 2001:

·        Ariel Sharon of Likud is elected Prime Minister and refuses to continue negotiations with Yasser Arafat at the Taba Summit.

 

April 12, 2002:

·        The Battle of Jenin, as part of Operation Defensive Shield, Israeli forces enter a Palestinian refugee camp in Jenin and kill 52 Palestinians.

 

June 24, 2006

·        2006 Israel-Gaza conflict: the series of battles between Palestinian militants and the Israel Defense Forces (IDF). It is estimated that between 7,000 and 9,000 Israeli artillery shells were fired into Gaza between September 2005 and June 2006, killing over than 80 Palestinians in 6 months.

·        November 8, 2006   Beit Hanoun November 2006 incident. Amidst ongoing rocket fire, Israel shells Beit Hanoun, killing 19 Palestinian civlians (seven children, four women) during the Gaza operations. Israeli Prime Minister Ehud Olmert apologises, saying the incident had been an accidental "technical failure" by the Israeli military.

 

 

12 July 2006:

·        2006 Lebanon War. was a 33-day military conflict in Lebanon and northern Israel. The principal parties were Hezbollah paramilitary forces and the Israeli military. The conflict started on 12 July 2006, and continued until a United Nations-brokered ceasefire went into effect on 14 August 2006, though it formally ended on 8 September 2006 when Israel lifted its naval blockade of Lebanon. In Lebanon the conflict killed over 1,500 people, mostly civilians, severely damaged infrastructure, displaced about one million people.

 

+ نوشته محمد در چهارشنبه یکم خرداد 1387 و ساعت |
مسأله بازگشت یهودیان به فلسطین و تأسیس جامعه و حکومت اسرائیل در اصل نه صهیونیستی بود و نه یهودی؛ بلکه ازسوی کشورهای استعمارگر اروپا به‌خاطر منافع و ایجاد پایگاهی در منطقه مطرح می‌شود. برای حفظ این منافع، ناسیونالیسم یهود ـــ که پدیده‌ای کاملاً اروپایی بود ـــ به‌وجود می‌آید و در نیمة دوم قرن نوزدهم در کشورهای اروپای غربی و روسیه شروع می‌شود و توسعه می‌یابد.
به‌طور مسلم موضوع صهیونیسم به ریشه‌یابی سیاست‌های تشکیل‌دهندة آن نیاز دارد و بی‌تردید این مهم، بدون شناخت علمی پدیدة صهیونیسم ناممکن است. این مقاله می‌کوشد تا به بررسی این عوامل بپردازد.

جنبش صهیونیستی درواقع حرکتی مستقل و متکی به‌ خود نبود؛ بلکه همزمان با رشد رقابت‌های استعماری و امپریالیستی در اروپا به‌وجود آمد. اندیشة صهیونیستی، یعنی بازگشت به فلسطین و تأسیس حکومت اسرائیل، در اصل ازسوی قدرت‌های استعماری رقیب در اروپا مطرح شد و بعدها بورژوازی یهود نیز برای دست‌یابی به اهداف خود، با سرمایه‌داری اروپا همدست شد و حرکت صهیونیستی را بنا نهاد.
با توجه به این جناح‌بندی‌های استعمار، شاهد به‌وجود آمدن انجمن وگردهمایی‌های یهودی‌ها در سراسر اروپا هستیم که ازسوی انگلستان حمایت می‌شد؛ یکی از معروف‌ترین این انجمن‌ها، «جنبش عشاق صهیون» بود که برای نخستین‌بار در سال 1882 در روسیه پدید آمد.
موجودیت صهیونیستی از آغاز تأسیس، درصدد حفظ منافع استعمارگران ازجمله نفت و درهم کوبیدن جنبش‌ها و جلوگیری از تحقق آرمان‌‌های ملی و قومی مردم منطقه بود.

نحوه به‌وجود آمدن صهیونیسم
واژه صهیونیسم (zionism) ممکن است نخستین‌بار ازسوی «ناتان بیرن بام»
(Nathan Birn Baum) در مقاله‌ای ـــ که در سال 1886 انتشار یافت ـــ درج شده باشد. آن‌چه از این واژه مفهوم می‌شد، معنایی به‌صورت «استقرار دوبارة ملت یهود در خاک فلسطین» داشته است یا به قول نویسنده‌ای که تأکید فراوانی دارد تا آن را «ارض‌اسرائیل» (Erez ___ Israel)‌ بنامد، به ناگاه پیروان جنبش صهیونیسم، بین یهودیان و فلسطین ارتباطی تاریخی می‌یابند.
درواقع جنبش صهیونیستی حرکتی مستقل و متکی به‌خود نبود؛ بلکه همزمان با رشد رقابت‌های استعماری و امپریالیستی در اروپا به‌وجود آمد و حیات آن در طول سال‌های قبل از 1948 به قدرت‌های استعماری اروپا (آلمان ـــ انگلستان) و سپس به آمریکا وابسته بود. درواقع صهیونیسم زاییدة رشد بورژوازی یهود در اواخر قرن نوزدهم در اروپا و آمریکا بود و حمایت بورژوازی یهود، گسترش این حرکت را سبب شد. با وجود این، تعداد فراوانی از یهودیان غیرصهیونیست و گروهی از صهیونیست‌های غیرسیاسی، ضمن مخالفت با نظر رهبران صهیونیست، اندیشه‌های آنان را ضد تعالیم دین یهود و ارتدادی می‌دانند.
درمجموع، اصطلاح صهیونیسم در قرن نوزدهم ساخته شد؛ ولی بااین‌حال برای اشاره به پاره‌ای گرایش‌ها در تاریخ غرب و نیز درون نسق دینی یهود‌ ـــ که بر این تاریخ تقدم دارد ـ به کار می‌رود:
1.صهیونیسم به‌معنای دینی: واژه صهیون (sion) در میراث دینی یهود به کوه صهیون و بیت‌المقدس و به‌طور اعم بر سرزمین مقدس اطلاق می‌شود. یهودیان، خویشتن را «زادة‎صهیون» می‌دانند؛ همچنین این واژه برای اشاره به یهودیان به‌عنوان یک گروه دینی به‌کار می‌رود.
2. همچنین این اصطلاح بر یک دیدگاه یهودی مشخص اطلاق می‌شود. که در اروپا پدید آمده است. این جریان به دفاع از اسکان یهودیان در فلسطین برخاسته است.
3. با اوجگیری سکولاریسم در جوامع غربی، صهیونیسم در محافل فیلسوفان، به‌ویژه فیلسوفان رومانتیک، و اندیشمندان سیاسی و ادیبان ظاهر شد که با تکیه بر استدلال‌های تاریخی، سیاسی و حتی «علمی»، اسکان دوبارة یهودیان در فلسطین را تبلیغ می‌کرد. این نوع صهیونیسم را «صهیونیسم غیریهود» یا «صهیونیسم اغیار» می‌نامند.
4. پدید آمدن گرایش‌های صهیونیستی در میان یهودیان در اواخر قرن نوزدهم آغاز شد که نخست به‌شکل «نیکوکاری» سنتی و ارسال صدقات ازسوی ثروتمندان یهودی غرب به برادران بینوایشان در شرق به منظور یاری آنان در امر اقامت در کشور دیگر ازجمله فلسطین تجلی یافت.
5. «ناتان بیرن بام» اندیشمند یهودی اتریشی (1937 ـــ 1864) در جملة خود آزادسازی اصطلاح صهیونیسم را مطرح کرد وی در سخنرانی خود به تاریخ ششم نوامبر 1891م. در تشریح مفهوم این اصطلاح گفت:
«صهیونیسم به معنای برپایی سازمانی است که علاوه‌بر حزب (دوستداران صهیون) که درحال‌حاضر موجود است، تشکل قومی ـــ سیاسی را نیز دربرداشته باشد.»
وی در محفلی دیگر (در نخستین کنگرة صهیونیسم) در سال 1897م. می‌‌گوید که از دیدگاه صهیونیسم، قومیت، نژاد و ملت یک شی‌اند. بدین‌ترتیب وی تعریف تازه‌ای از دلالت اصطلاح «ملت یهود» ارائه داد که در گذشته به گروه دینی ـــ قومی اشاره داشت و از آن پس به گروه نژادی (به مفهوم رایج آن زمان) اشاره کرد که جنبه دینی از آن زدوده شد.
6. پس از آن، معانی و دلالت‌های واژة مذکور شاخ و برگ یافت. «صهیونیسم‌سیاسی» و «صهیونیسم عملی» سر برون کردند و درپی آن، دو «صهیونیسم‌ترکیبی» (synthetic) پدید آمد؛ سپس صهیونیسم فرهنگی و دینی ظاهر گردید که بعد «گتو»یی (Ghettos محله‌های یهودی‌نشین) را بر صهیونیسم افزود؛ همچنین «صهیونیسم دموکراتیک»، «کارگری»، «بازگشت» و «رادیکال» ظهور یافت و پس از 1948 صهیونیسم دیاسپورا (Diaspora آوارگی قوم یهود) پدیدار گشت.
7. واژه صهیونیسم در جهان عرب و کشورهای جهان سوم به معنای استعمارگری مبتنی بر شهرک‌سازی و اشغالگری است که با حمایت غرب در فلسطین انجام گرفته‌است و نزد آن‌ها بار دینی دربر ندارد.

منبع:http://www.porsojoo.com/fa/node/3481

+ نوشته محمد در چهارشنبه یازدهم اردیبهشت 1387 و ساعت |

مرگ براي كساني غافلگير كننده است كه تمناي موت ندارند و لباس شهادت به تن نكرده و مانند حاج عماد مغنيه براي لحظه لقاء با دوست ثانيه شماري نمي كنند . مرگ براي كساني غافلگير كننده است كه تمناي موت ندارند و لباس شهادت به تن نكرده و مانند حاج عماد مغنيه براي لحظه لقاء با دوست ثانيه شماري نمي كنند .

 

 

 

 

 


مرگ شخصيت هايي بر ساختار سياسي و امنيتي آن ها تاثير منفي و تبعات شكننده وارد مي آورد كه مرگ آگاه نبوده و شناختي از اجل قراني ندارند و تصور مي كنند فردا و فردا ها باقي خواهند ماند . انساني كه حياتش با شهادت عجين است و آن را فوزعظيم مي داند كه به هر كس نمي دهند و دائم در تكاپو است تا خود را شايسته و لايق آن عطيه الهي نمايد هيچگاه غافلگير نشده و ناگزير آينده و بعد از خود را بدون تمهيد و برنامه نمي گذارد .حاج عماد مغنيه يك فرد از آحاد امتي بود كه در آماده باش كامل براي مرگ سرخ و شهادت به سر مي برد . به كوري چشم دنيا دوست صهيونيسم جهاني ، اين دشمن قسم خورده خدا و ملائكه و رسولان او و جبرئيل و ميكائيل، و منكر  كتاب هاي آسماني و وحي كه دوست دارند هزار سال زندگي كنند اما غافلند  زندگي هزار ساله هم آن ها را از عذاب الهي نجات نمي دهد.قوم ابليس صفتي كه  پرونده جنايات آن را نه فقط تاريخ  كه قران ثبت كرده است . قران كه هيچ ريبي در آن نيست و تا هميشه زمان جاويد و برقرار پيش روي همه مجاهدان قرار دارد تا از آن ره توشه مبارزه با صهيونيسم بردارند...

 

 

 

 

 

 


زود است قیام مردم و پیوستن به جریان مقاومت اسلامی...

یاعلی

+ نوشته محمد در سه شنبه سی ام بهمن 1386 و ساعت |
كشورها و سازمان هایی كه كنار نشسته اند و از رژیم غاصب صهیونیستی حمایت می كنند، شریك جرم این رژیم هستند.

تا کی؟

حرف و حدیثهایی که زده می شوند به بهانه های واهی و بی اساس. کسانی که نظر می گذارند و دفاع از فلسطینی ها را غیر عقلانی و خلاف ایرانی گری می دانند چه نظری دارند؟ وقتی مردم بلاد کفر برای حمایت از مردم غزه حاضر به تظاهرات می شوند و تا پای دادگاه هم پیش می روند و افتخار می کنند که از مظلوم حمایت می کنند تکلیف من و تو چیست؟

+ نوشته محمد در دوشنبه هشتم بهمن 1386 و ساعت |
با عرض پوزش بسیار. لینکهای من از دست رفتند. بعضی ها رو که توی نظرات داشتم دوباره اضافه کردم. عزیزانی که لینکشان پاک شده است دوباره کامنت بگذارند تا اضافه کنم.

یا علی.

+ نوشته محمد در سه شنبه چهارم دی 1386 و ساعت |
نمونه اي از عمليات تروريستي صهيونيستها
1946/7/22
انفجار هتل ملك داوود در قدس توسط گروه تروريستي آرگون به رهبري مناخم بگين و قرباني شدن 91 نفر از اعراب و انگليسي ها 1947 ترور كنت برنادوت ميانجي صلح سازمان ملل متحد  1953 ترور فيزيكدان مصري خانم سميره موسي

1954 انفجار سفارت آمريكا در قاهره
1972 ربودن هواپيماي بلژيكي حامل گروهي از مبارزان فلسطين و فرود آن در ت لآويو
1972/7/8
انفجار خودروي غسان كنفاني مبارز، اديب و هنرمند فلسطيني و سخنگوي جبهة خلق براي آزادي فلسطين در بيروت و ترور روي
1974/4/6
ترور سه نفر از رهبران سازمان آزاديب خش فلسطين: كمال عدوان، محمد يوسف النجار به همراه همسرش و نيز كمال ناصر علي به دست
كماندوهاي صهيونيست و با مشاركت ايهود باراك در بيروت نمايندة سازمان آزاديبخش 

 1978/2/4
 ترور سعيد حمامي فلسطين در تونس

1978 ترور عزالدين قلق نمايندة سازمان آزاديبخش فلسطين در پاريس
1979 /2/15ترور سمير طوقان عضو دفتر سازمان آزاديبخش فلسطين در قبرس
1979 انفجار خودروي علي حسن سلامه عضو شوراي انقلابي جنبش فتح و ترور وي در بيروت
1980/6/2
بمب گذاري در خودروي سه تن از شهرداران فلسطيني: بسام الشكعه از نابلس، كريم خلف از رام الله و ابراهيم الطويل از بيره و مجروحيت شديد

1980 ترور دانشمند اتمي مصر يحيي المشد در پاريس

 1981 حملة هوايي رژيم صهيونيستي به رآكتورهاي هسته اي عراق
1983/2/17
ترور سيدعلي اكبر محتشمي پور سفير ايران در سوريه (دمشق) به وسيله جاسازي بمب در يك بسته پستي
1988/2/14
ترور سه تن از رهبران نيروهاي مقاومت فلسطين در قبرس به نام هاي محمد بحيص، محمد تميمي و مروان كيالي
1988/4/16
ترور خليل الوزير (ابوجهاد) عضو كميتة مركزي جنبش فتح و مرد شماره 2 سازمان آزاديبخش فلسطين در خان هاش در حمام الشط (تونس)1992/2/17
ترور سيدعباس موسوي دبير كل حزب الله لبنان در نزديكي نبطيه (جنوب لبنان) از راه شليك موشك از يك هليكوپتر جنگي اسرائيل
1994 ربودن، شكنجه و ترور ناصر صلوحه يكي از اعضاي جنبش حماس
1994 ترور هاني عابد يكي از رهبران جنبش جهاد اسلامي در غزه، از طريق بمب گذاري در خودروي او
1995 ترور محمود خواجه مسؤول نظامي جنبش جهاد اسلامي (قسم) در غزه
1995/10/26
ترور دكتر فتحي شقاقي دبير كل جنبش جهاد اسلامي در مالت توسط موساد و با نظارت شخص اسحاق رابين نخست وزير رژيم صهيونيستي كه خود يك هفته پس از اين عمليات توسط ايگال امير يكي از صهيونيس تهاي افراطي ترور و به هلاكت رسيد.
1996 ترور مهندس يحيي عياش يكي از مسئولان نظامي

+ نوشته محمد در یکشنبه هجدهم آذر 1386 و ساعت |

سلام. اين مطلب رو از از سايت http://www.askquran.ir/showthread.php?p=2779 گرفتم. يک کم توي بيان اغراق داره اما اصل مطلب، چيز بدرد بخوريه. کتاب ۲۰ قرن سکوت آقاي پورپيرار را مطالعه کرده ام. خيلي خوبه اگه مطالعه بشه و پيرامونش بحث کنيم. به هر حال نقد و نظرات زيادي هم وجود داره. نه مي شه کامل تاييد کرد و نه به راحتي رد کرد. خلاصه فکر کنم مفيد باشه:

"همان گونه که مستحضرید ، چند صباحی است که مداخل جدید تاریخی، توسط  آقای پورپیرار، به عموم عرضه شده است، و مخالفان و موافقان را به صف آرایی در مقابل هم کشانده است،
یهود و مزدورانش با در اختیار داشتن امکانات وسیع، خیل مخالفان را تشکیل داده و طبق معمول تاریخ شناخته شده این مباحثات، موافقان این ندای الهی، با امکاناتی اندک، انسان هایی حقیقت جو، از اقوام و زبان ها و مناطق و مذاهب مختلف می باشند که دغدغه اشان، توجه به فرمایشات قرآن بوده و ان شاءالله خواهد بود،
با ارائه این مداخل جدید در قالب کتاب و مقالات منتشر شده در وبلاگ یا جراید، خیل دروغسازان، تمام امکانات خود را بسیج کرده اند تا به هر ترتیب ممکن جلوی پخش شدن این ندا را بگیرند، تا این ندا در نطفه خفه گردد،
چرا که ندای الهی، همه را بیدار کرده و جاعلان را رسوا خواهد کرد و هر مسلمان، هر انسان حقیقت جو و حقیقت دوستی، بی درنگ به این ندای الهی پاسخ مثبت داده و به خیل دوست داران قرآن و اسلام راستین خواهد پیوست، و پرده از هزاران توطئه یهود برعلیه مردم شرق میانه و به ویژه مسلمانان برداشته خواهد شد.
به مدد الهی، تا به امروز، همه توطئه ها و تلاش های یهود برای خفه کردن این صدای الهی نو ظهور، شکست خورده و هر روز یهود و خیل مزدورانش رسواتر و مسلمانان آگاه تر می شوند و به همین جهت و در همین راستا، و برای مقابله با دروغ سازان و جاعلان و برای برافراشتن و اعتلای این ندای الهی و به منظور رساندن این صدای حق در این بحبوحه مجادلات و ناملایمات و به جهت دسترسی آسان و مجتمع به اطلاعات تاریخی جدید و پس از تلاش فراوان و زحمت های متحمل شده توسط تعدادی از دوستان ، سایت هایی راه اندازی شده است

سایت  ناصر پورپیرار و اثر او که در قالب مجموعه مستندی است بنام تختگاه هیچکس که در فیلمی سیار تحسین برانگیز تحریفات یهود را افشا کرده و دسیسه های دشمنان این اب و خاک را نقش براب میکند"

یا علی

+ نوشته محمد در یکشنبه چهارم آذر 1386 و ساعت |

در پی حوادث 11 سپتامبر شبکه فاکس نیوز با دعوت از گزارشگر خود به استودیوی خبر،اطلاعاتی از وی کسب کرد که برای اسرائیلی ها گران تمام شد .
وی بر اساس معلوماتی که در تحقیقات میدانی خود کسب کرده بود و نیز با استناد به داده های یک آژانس اطلاعاتی امریکایی ، از فعالیتهای جاسوسی اسرائیل در امریکا و خاورمیانه پرده برداشت وافزود : سازمانهای اسرائیلی در نیویورک ،میامی،لاس وگاس ،کانادا و مصر دفتر جاسوسی رسمی دارند که همچنین به قاچاق مواد مخدر و معاملات مالی نامشروع نیزمی پردازند .
این اطلاعات خارج از چارچوب همکاری دستگاههای جاسوسی امریکا و اسرائیل است که در خاورمیانه فعالیت دارند . این اسناد از طریق یک مؤسسه اطلاعاتی امریکایی بدست آمده و بیانگر آن است که صهیونیستها حتی به دوستان خود نیز رحم نمی کنند .آنان بر اساس خوی جهانخواری یهود، در جمع آوری هرگونه اطلاعات وداده سیاسی و اقتصادی و صنعتی که در حفظ موجودیت آنها بکار آید ، شوق بسیاری از خود نشان می دهند و فرقی نمی کند که این اطلاعات از کجا کسب شود ، تنها چیز مهم آنست که صهیونیسم قوی شود و از مهلکه فنا جان به در برد .
صهیونیست ها همواره مترصد آنند که با جاسوسی از فعالیتهای کشورهای مختلف از جمله اعراب ،موازنه قدرت بین خود و آنان را بررسی و کنترل نمایند . آنها بر این باورند که هر گونه پیشرفت علمی و صنعتی و تحقیق و پژوهش می تواند برای اسرائیل خطرساز باشد ،و از اینرو می کوشند تا با اطلاع از مسیر و اهداف این برنامه ها ، خود را از عواقب آن مصون دارند . در سایه این امر شاید بتوان ادامه جاسوسیهای رژیم در مصر و لبنان و سایر کشورهای اسلامی در زمان صلح را تفسیر نمود و به این نتیجه رسید که این رژیم جنگ اطلاعاتی خود ضد دیگران را هیچگاه متوقف نکرده است وحتی فرایند صلح را نیز نوعی جنگ می بیند که طبق اظهارات "شیمون پرز" رژیم مجاز است در این جنگ از هرگونه فعالیت جاسوسی بهرمند گردد .
این سیاست رژیم صهیونیستی تا جایی پیش می رود که مسؤلان صهیونیست در هنگام مذاکرات سه جانبه امریکا ،اسرائیل و فلسطین در واشنگتن (1999) برای دستیابی به صلح در سرزمینهای اشغالی ،وقتی توافقنامه را پذیرفتند ،برای امضای آن شرط کردند که امریکائیان جاسوس اسیر شده آنها را بهمراه گروه سیاسی اسرائیل به رژیم صهیونیستی بازگردانند . این امر خشم همه سیاستمداران و رسانه های امریکا و حتی برخی حامیان سرسخت اسرائیل را برانگیخت و "واینبرگر" وزیر دفاع ریگان با حضور در تلویزیون اعلام کرد :ضربه ای که "بولارد"جاسوس اسرائیلی به امریکا زد، بسیار مهلک تر از تمام آسیبی است که جاسوسان روسیه در کل دوره جنگ سرد بر پیکر امریکا وارد آوردند.
پدیده جاسوسیهای رژیم صهیونیستی بسیار گسترده است و تنها شامل مصر نیست. به نظر آنها کشورهای عربی چون کالبدی واحدند که تغییرات هر یک بر دیگری نیز تاثیر می گذارد ، پس بر خود می دانند تا با رصد فعالیتهای آنان ،این کشورها نه تنها در بعد نظامی ،بلکه در تمامی رشته های دیگر نیز ، قدرتی فراتر از اسرائیل بدست نیاورند که اگر چنان شود ،موجودیت رژیم به خطر می افتد؛امری که صهیونیستها هرگز قادر به تحمل آن نیستند . 

 

+ نوشته محمد در یکشنبه پانزدهم مهر 1386 و ساعت |
خبرگزاری مهر - گروه بین الملل : حملات ارتش رژیم صهیونیستی علیه مردم بی دفاع لبنان و مقاومت سر سختانه حزب الله در برابر این حملات و سکوت کشورهای سازشکار عرب، پرده از وجود یک توطئه مشترک آمریکایی،اسرائیلی و عربی برای نابودی مقاومت های مردمی در برابر باج خواهی های آمریکا برداشت .

اسرائیل با این تصور که از طریق یک حمله گسترده هوایی ، دریایی وزمینی به یک پیروزی سریع بر مقاومت اسلامی لبنان دست خواهد یافت و در نهایت شرایط خود را بر این کشور تحمیل خواهد کرد، تهاجم همه جانبه خود را آغاز کرد.

در بعد زمینی،ارتش رژیم اسرائیل با وجود استفاده از تجهیزات زرهی پیشرفته موفق به عبوراز مرزهای جنوبی لبنان نشد وبا تحمل خساراتی سنگین ازمنطقه "راس المارون " لبنان ناچار به عقب نشینی شد.

نزدیک به 50 کشته و زخمی از نیروهای پیاده ارتش رژیم صهیونیستی وانهدام 14 تانک " میرکاوا 4" که از پیشرفته ترین تانکهای جهان به شمار میروند، حاصل یک نبرد ده روزه میان حزب الله وارتش اسرائیل بود.

در نبرد دریایی نیز مقاومت لبنان موفق به انهدام ناوچه " ساعر 5" که یکی از مجهز ترین ناوچه های جنگی در جهان است پیروزی درخشان دیگری برای حزب الله محسوب می شود.

در همین مدت حزب الله با استفاده از موشکهای میان برد شهرهای مهم حیفا، صفد، نهاریا و الجلیل علیا در شمال اراضی اشغالی راهدف قرار داد که حدود یک میلیون و 700 هزار نفر از ساکنان این شهرها وشهرکهای یهودی نشین شمال فلسطین اشغالی ناچار به تخلیه این مناطق شدند.

طبیعی است رژیم صهیونیستی هرگز تصورنمی کرد که حزب الله لبنان از چنین توانایی هایی برای مقابله با ارتش اسرائیل بر خوردارباشد ولذا آمادگی یک جنگ فرسایشی با مقاومت لبنان را ندارد.

با اینکه نمی توان برتری هوایی ارتش اسرائیل را انکار کرد ، اما بمباران مناطق مسکونی نتوانست روحیه مقاومت مردم لبنان را درهم بشکند ومردم همچنان از مقاومت اسلامی لبنان حمایت می کنند.

در ارزیابی تحولات لبنان می توان نتیجه گرفت که حزب الله لبنان در صدد است تا  از طریق یک جنگ فرسایشی وطولانی شکست دیگری را بر ارتش اسرائیل تحمیل کند،همچنانکه در سال 2000ارتش رژیم صهیونیستی با تحمل یک شکست خفت بار برای نخستین بار در طول 60 سال گذشته بدون تحمیل شرایط خود از سرزمین یک کشورعربی عقب نشینی می کند.

قطعا سرنوشت منطقه درآینده به نتایج این جنگ بستگی دارد و هرچه پایداری حزب الله بیشتر باشد، پیروزی از آن ملتهای مسلمان خواهد بود واین پیروزی معادلات سیاسی منطقه را بر هم خواهد زد .

اما در این رهگذر متاسفانه انتقاد غیر منطقی رهبران برخی کشورهای عرب منطقه از مقاومت اسلامی لبنان نشان می دهد که این رهبران در راستای اجرای سیاست های توسعه طلبانه آمریکا ورژیم صهیونیستی گام برمی دارند، زیرا از نظر آنان پیروزی حزب الله، سبب افزایش محبوبیت ومشروعیت این جنبش در میان ملتهای مسلمان می شود.

لذا در طول ده روزگذشته رسانه های دولتی برخی کشورهای عرب به گونه بی سابقه ای وبدون توجه به جنایات رژیم صهیونیستی تنها به ضرورت خلع سلاح حزب الله پرداختند و این امر 8%Bشان میدهد که رویکرد قومیتی وطایفه گری همچنان برفضای سیاسی این کشورها حاکم است.

درهرحال آینده نشان خواهد داد که مقاومت های مردمی توان مقابله با توطئه های آمریکا واسرائیل در منطقه  را دارند و پیروزی حزب الله راهگشای پیروزی اراده ملتها بر قدرت های استکباری خواهد بود.

+ نوشته محمد در شنبه سیزدهم مرداد 1386 و ساعت |

کسی نمی توانست تصور کند، این ننگ حتی از جانب اعراب هم قابل باور نبود، ملک عبدالله، پادشاه اردن، حسنی مبارک، محمود عباس، امیر امارات و... همه سران کشورهای عرب...

طی اقدامی در شرم الشیخ مبلغ یک میلیارد دلار را به عنوان کمک یا هر عنوان مزخرف دیگری به اسرائیل دادند تا در قبال آن اسرائیل فلسطین را به رسمیت بشناسد. اسرائیلی که رسمیت آن هنوز که هنوزه زیر سوال است، و فلسطینی که سرزمین آبا و اجدادی ملتی اسیر است، این خیانت ها، این نفهمی ها، این ننگها و این حقارت ها پایانی ندارد.

یا علی

+ نوشته محمد در یکشنبه دهم تیر 1386 و ساعت |

درست پس از پیروزی شیرین لبنان بر رژیم اسرائیل و در شرایطی که کشوری پس از جنگ باید تمام تلاش خود را مضاعف کند تا بتواند خسارتهای جانی و مالی این حملات را جبران کند، دعواهای داخلی و کشت و کشتارهای هولناکی به راه افتاده است. چرا؟

یعنی مردم اینقدر ساده اند که بخواهند به خاطر این گروه سیاسی یا آن گروه کشته شوند؟ راه حل دیگری پیدا نکردند؟ رهبرانشان چکار می کنند؟ آنها هم در حال دعوای داخلی هستند؟ از همسایه خبر ندارند؟ یادشان رفته تا چندی پیش به خاطر اسرائیل در وحدت و اتحاد بودند و یکدیگر را چه شیعه چه سنی و چه مسیحی در کنار هم و در منزل یکدیگر پناه می دادند؟ یادشان رفت؟

مشکل از کجاست؟ چرا این مسئله حل نمی شود؟

درست است که اکثر سران و رهبران کشورهای عربی و اسلامی به نوعی وابسته به آمریکا هستند، اما  آمریکائی ها خوب می دانند اگر چنانچه آرامش کامل برای این رهبران عربی و اسلامی در درون کشورهایشان بوجود بیاید وآنها احساس اطمینان و آرامش سیاسی در منطقه و در درون کشورهایشان داشته باشند، هیچ دلیلی ندارد که بیایند بر خلاف نظر مردم خودشان گوش به فرمان آمریکا باشند، چرا که خواسته های مردمی به آنها دیکته خواهد کرد که بر اساس منافع و مصالح کشورخودشان عمل کنند ولی آمریکا برای اینکه این کشورها را همواره وابسته نگه دارند، سعی می کنند با ایجاد نفرقه و ایجاد تنش های سیاسی و امنیتی در درون و بیرون کشورها و بین دولت های هم پیمان خودشان آنها را در موضعی قرار بدهند که همواره خودشان را محتاج حمایتهای آمریکا بدانند و گوش به فرمان آمریکا باشند تا  از حمایت های آمریکا برخوردار باشند.
یا علی

+ نوشته محمد در یکشنبه ششم خرداد 1386 و ساعت |
var currentMessage = 0 var offset = 0 function stopBanner() { if (bannerRunning) clearTimeout(timerID) bannerRunning = false } function startBanner() { stopBanner() showBanner() } function showBanner() { var text = ar[currentMessage] if (offset < text.length) { if (text.charAt(offset) == " ") offset++ var partialMessage = text.substring(0, offset + 1) window.status = partialMessage offset++ timerID = setTimeout("showBanner()", speed) bannerRunning = true } else { offset = 0 currentMessage++ if (currentMessage == ar.length) currentMessage = 0 timerID = setTimeout("showBanner()", pause) bannerRunning = true } } // -->





Powered by WebGozar

explorer blog